صحبت نیوز طراحی وب سایت و اپلیکیشن Asrelarestan کانال رسمی تلگرام عصر لارستان
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
جاده های لارستان نماد «کم کاری» مسئولان است/ تا دیر نشده به فکر «امید» مردم باشید
چون پرده برافتد..‌.
استرس چیست؟ راهکار آن
رانت‌های رسانه‌ای و رسانه‌های رانتی
چرا در مدارس ایران، از آموزش مهارت های زندگی خبری نیست؟
بازدید کاروان میراث فرهنگی و گردشگری شهر خور از آثار تاریخی داراب
سواد چیست و بی سواد کیست؟
کتاب، فقط خواندن نیست، رفتن یک راه است
سنتکام به دنبال رویای آلبو کرک در شاخاب پارس
چرا بچه های ما خلاق نیستند؟
گفتن یا نگفتن، دغدغه این است
آیا مدارس ما، مدرسه ی زندگی هستند؟
عدم تاسیس اداره کل راهداری لارستان تبعیضی که مسئولان باید پاسخگوی آن باشند
نشریات محلی در گرداب بحران
جاده درز و سایبان و وعده ای که فراموش شد
حیات مطبوعات در خطر است
رکاب زدن در مسیرهای پرخطر شهر لار تاکی؟
جهت دهی به ذهن مخاطب و ایجاد معانی خاص با استفاده از کلمات سوگیرانه
چهارمین فستیوال شهرستانی مهارت محاسبات سریع ذهنی مبتکران IQMAS در لارستان برگزار شد
استخدام مددکار خانم در بنیاد کودک لار
کارگاه آموزشی «فناوری و رسانه» در لار برگزار می شود
نخستین آزمون آنلاین در دبستان زهرا اطهر(س) و مهدویت مهرآوران گراش برگزار شد
«دانش‌نامه گوگل» پنجمین کتاب عادل پورشمسی منتشر شد
نامزدهای انتخابات نماینده مدیران مسئول مطبوعات کشور معرفی شدند
سعدی را به عنوان یک متن باید بازخوانی کرد
درآمدی بر ارتباطات در هزاره سوم
صد و پنجمین شماره هفته‌نامه «عصر لارستان» منتشر شد
ورک‌شاپ سه روزه «وبلاگ‌نویسی و تولید محتوای آنلاین» در لار برگزار شد
تکمیل ظرفیت و تمدید پذیرش دانشجو دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز لارستان
ماهیت مجازی، واقعیت زندگی
صد و دومین شماره هفته‌نامه «عصر لارستان» منتشر شد
جُرعه ای زندگی/ فرزانه قنبرزاده
دل نوشته/ طاهره بنیسی
عصر لارستان/ محمد جاوید
چِراغِ بَرَساتی/ حمید بامدادی
اول احقاق حقوق صنفی سپس احقاق حقوق عمومی
به احترام حسین (ع)، امامی که باید از نو شناخت
آدم های عجیب و غریبی که ماییم
چرا حسین (ع)، قابل احترام است؟
کار دشوار مستقل ماندن
توقف قطار مشهد، تهران و اصفهان در ایستگاه درز وسایبان لارستان
تعامل حوزه‌های علمیه و آموزش و پرورش بیشتر می‌شود
در برخورد با متخلفان تعارفی نداریم
مراسم رژه نیروهای مسلح در لارستان برگزار شد
چون که صد آید...
یکصدمین شمارگان عصر...
رسیدیم به 100
دل نوشته/ مرضیه جابری
بِدا تُو چَم/ حمید بامدادی
رثای ییلاق/ فرزانه قنبرزاده
آدم های عجیب و غریبی که ماییم
پیامبری از سرزمین چین
مجتمع نگین لارستان از نظر امکانات با مجتمع های شهر های بزرگ می تواند رقابت کند
سرمربیان شهید چمران لارستان و هیات البرز پس از بازی امروز چه گفتند؟
بازدید دانش آموزان مدارس امام موسی کاظم(ع) و وحدت لار از موزه مردم شناسی اوز
کار دشوار مستقل ماندن
رسوم پخت " هلیم الله"در روستای براک لارستان
برکه تاریخی شیخ عماد در روستای دشتی لارستان فرو ریخت
یادواره شهید باقر زارع در گلزار شهدای لار برگزار شد
مصاف بانوان هندبالیست قم و لارستان به روایت تصویر
کسب عنوان نائب قهرمانی مسابقات هندبال جوانان استان فارس توسط تیم هندبال بانوان لارستان
درخشش تیم لارستان در مسابقات کشوری ایساتیس به میزبانی استان یزد
دولخانی، وطن پرست خانه به دوش
نمایشگاه عکس «یک قاب و چند نگاه» در لار افتتاح شد
شهر قدیم لارباغ محمود آقای معتمد (لار بهار ۱۳۵۸)
نگاهی به سیر تاریخی ترانه های محلی لارستان
گزارش تصویری نشست خبری ریئس فدراسیون تنیس روی میز با اصحاب رسانه
از پرسنل امور آزمایشگاه های بیمارستانهای زیرمجموعه دانشکده علوم پزشکی لارستان تجلیل شد
نخستین جشنواره الگوهای برتر تدریس دانش آموزی در دبیرستان دخترانه شاهد لار برگزار شد
شش عکس از سفرتاریخی آیت الله هاشمی به لارستان
یادداشتی بر ساختار فعل در گویش عماددهی
برگزاری فستیوال مدارس فوتبال لار و گراش به میزبانی باشگاه نبرد خور
"عصر لارستان" با لوگوی "بنفش" آمد
عکس/ تغییر در مدیریت آموزش و پرورش لارستان
برگزاری دیدار دوستانه والیبال بانوان بین تیم های صعود لارستان و سما دانشگاه آزاد
نمایشگاه دستاورد های علمی، پژوهشی دانش آموزان متوسطه اول فرزانگان لارستان افتتاح شد
گستره ی زبان لارستانی
جشن احسان و نیکوکاری در دبیرستان نمونه دولتی نرجس خاتون لار برگزار شد
شماره پانزدهم هفته نامه «عصر لارستان» منتشر شد
توقف قطار مشهد، تهران و اصفهان در ایستگاه درز وسایبان لارستان
تیم فوتسال دانش آموزی آموزشگاه تربیت لارستان مقام سوم استان فارس را کسب کرد
خواهران درویش بیگی از نقش خود در تیم شهید چمران لارستان می گویند
از کربلای 5 می آیم/ شهید فتوت به روایت عبدالعزیز اسلام پناه
آغاز کشت محصولات زیر پلاستیک در لارستان
فرماندار ویژه لارستان ارتحال آیت‌الله هاشمی رفسنجانی را تسلیت گفت
مردم لارستان 25 شهریور تیم هندبال بانوان شهید چمران را بدرقه می کنند/ ازبکستان مقصد قهرمان ایران
ماجراجویی های این دختر لاری پایان ندارد
برگزاری اولین دوره مسابقات انتخاب کشوری او اسپرت در شیراز - لارستان قهرمان این دوره از مسابقات در بخش ایساتیس شد
انتخابات هیئت مدیره سازمان نظام پزشکی شهرستان لارستان‎ برگزار شد+ نتیجه رای گیری
دل نوشته/مرضیه جابری
ثبت‌نام آزمون ورودی «مدارس نمونه دولتی» از 14 اسفند تا 19 فروردین+ جزئیات
گزارش تصویری افتتاحیه اردوی تیم ملی تنیس روی میز بزرگسالان ایران در لارستان
چهارشنبه سوری از جنس ایرانی
دومین کارگاه آموزشی توجیهی استفاده از برد هوشمند و تولید محتوای الکترونیکی ( مقطع ابتدایی ) ویژه معلمان شهر لار برگزار شد
میفهمی؟/دکتر مصطفی رستم پور
نیازمندی های طنز
تاریخ پایه گذاری شهر لار و حکومت میلادیان بر لارستان
شماره نوروزی عصر لارستان منتشر شد/ یک سال با عصری نو در مطبوعات لارستان
دل نوشته/مرضیه جابری
150 نویسنده در میان فرهنگیان لارستانی
بیشتر
کد خبر: 2506 | تعداد بازدید : 223 بازدید | تاریخ : 19 مهر 1397 - 15:27:25
عادل پورشمسی/کارشناس ارشد تکنولوژی نرم‌افزار

ماهیت مجازی، واقعیت زندگی

واقعیت مجازی می تواند روزی تاثیری بر روی روابط انسان ها بگذارد. به نظر می آید همه خواهان واقعیت مجازی اند، بازی های کامپیوتری و واقعیت مجازی قرار است به مراتب فراگیر تر شود. برنامه هایی برای شبکه های اجتماعی و وقت گذرانی مجازی با دوستان در راه‌اند.

فناوری حتی قابلیت های بالقوه ای دارد که تبدیل به راهی برای دور هم جمع شدن مردم از اقصی نقاط جهان شود. به سادگی و با هزینه ای کم می توان گوشی را دروازه ای به سمت واقعیت مجازی تبدیل کرد. آنقدر همه چیز طبیعی به نظر می رسد که حتی به خیالاتی شدن خود شک می کنید. متخصصان، این واقعیت را کمی از مجازی بیرون آورده اند و به سمت فیزیکی برده اند سربند‌هایی با حسگرهای ریز که توسط لیرز نشانه گرفته می شود که می توان تمام جهان مجازی را پیمود. 
 
اهرمک هایی که جان پیدا کرده اند و ابزار قدرتمندی هستند. حتی لازم نیست جایی چیزی در فضای مجازی را یاد بگیرید چون طوری تنظیم شده اند و همانجایی قرار دارند که ذهن شما انتظار دارد. ذهن ما کاملا خوش گذرانی می کند ولی اگر شخص دیگری شما را ببیند به خود می گوید این روانی است. در واقع شما حرکاتی انجام می دهید که یک روانی انجام می دهد. وقتی از آن دنیا بیرون می آیید آنگاه ذهن شما دچار دوگانگی می شود. شاید هم مایل باشید در آن دنیا بمانید.
 
سوال اینجاست که اگر واقعیت مجازی در دنیای ما فراگیر شود و همه از آن استفاده کنند به نظر می آید ما تبدیل به نسلی شویم که به معنای واقعی کلمه از دنیای واقعی منفک شود. البته من فکر نمی کنم هیچ وقت بتواند جای دنیای واقعی را بگیرد اما برای عده ای شبیه دیدن یک نسخه دیگری از دنیای واقعی که برایشان‌ خوشایند‌تر از واقعیت های این دنیاست. دنیای مجازی هم یک بازسازی همه آن چیزهایی است که در دنیای واقعی وجود دارد و اینطور نیست که ما کلا وارد یک جهان متفاوت از این دنیا بشویم. به نظرم روزی انسان ها نیمی از وقت خود را در دنیای مجازی می گذرانند و اتفاق های دنیای مجازی برایشان به اندازه زندگی واقعی‌شان معنا دار و مفید می شود.
 
شاید وقتی اسم از واقعیت مجازی می بریم خیلی ها به بازی های واقعیت مجازی فکر کنند. البته چنین نیست. شرکت فیس بوک در سال 2014 دو میلیارد دلار بابت سربند واقعیت مجازی به یک استارتاپ پرداخت کرد پس مشخص است که از دید مدیرعامل فیس بوک و همکارانش واقعیت مجازی امکانات بالقوه ای برای رسانه های اجتماعی دارد. اما واقعیت مجازی اجتماعی چه شکلی به نظر می آید؟ و چه کارهایی می توانید داخل آن انجام دهید؟
 
پیش بینی برخی متخصصان شبکه های اجتماعی این بوده که ما ممکن است از آواتارها برای تعامل با دیگران در واقعیت مجازی استفاده کنیم البته این به خودی خود پدیده تازه ای نیست. برخی سایت‌ها سال هاست که همین کار را انجام می دهند اما اخیرا نسل تازه ای از این دنیای مجازی سر بر آورده اند که مطلقا مختص به افراد بالای 18 سال‌اند و هدفشان درگیر کردن افراد در روابط عشقی مجازی با دیگران است. البته با بهره گیری از آواتار. آیا این می تواند یکی از کاربردهای واقعیت مجازی در آینده باشد؟
 
برخی شرکت ها بازی هایی منتشر کرده‌اند با موضوع دوست یابی یا همسریابی مجازی که می توان درون بازی با کسی رابطه عاطفی برقرار کرد یا حتی ازدواج کنید. هسته بازی طوری طراحی شده که از تمامی کشورهای دنیا می توان وارد بازی شد و با همدیگر ارتباط برقرار کنند. سناریو در بازی‌ طوری تعریف شده است که مثلا شما می توانید کارمند یک فروشگاه باشید و با مشتری خود ارتباط برقرار کنید و این ارتباط ادامه دار شود.
 
چنان کاربران مجذوب این بازی ها می شوند که روزانه بیش از 7 ساعت وقت می گذارند و ساعت ها منتظر دوست مجازی خود می نشینند تا آنلاین شود و با پیامی دروغین می گویند (وای چه تصادفی با هم آنلاین شدیم) از نگاهی دیگر در دنیای واقعی وقتی گزینه ای برای خود انتخاب می کنید ملاک هایی دارید. از چهره تا... آیا در همچین بازی هایی کاراکتری که می بینید در واقعیت هم همینطور است؟ جواب خیر است چون نمی فهمید چه کسی در انتظار شماست. تا زمانی که یک ارتباط واقعی و زنده نداشته باشید. آیا مردم می توانند واقعا در دنیای مجازی یک ارتباط درست و ادامه دار شکل بدهند؟
 
در حال بررسی این موضوع بودم که به یک انجمن بازی های آنلاین برخورد کردم. یک زوج آمریکایی در دنیای آنلاین با یکدیگر آشنا و ازدواج کرده بودند. نظر آنها در خصوص این آشنایی و ازداوج اینگونه بود: من اهل کانادا و شوهرم اهل نیویورک است و هر دو قبلا ازدواج کرده بودیم و دارای فرزند بودیم. تصمیم گرفتیم بعد از ملاقات واقعی‌ خانواده‌هایمان را یکی کنیم. به پیشنهاد یکی از دوستانم وارد یک بازی واقعیت مجازی شدم. نگاهم به این بازی و دنیای مجازی ترسناک بود و از طرفی دیگر برایم نوآورانه و بین این دو حالت گیر کرده بودم. وقتی وارد بازی شدم خودم بودم ولی بعد متوجه شدم می توانم شخص دیگری باشم و متوجه شدم هر کاربری می تواند یک شخصیت دیگری شود.
 
جالبی بازی این بود که می توانید تجربه‌ای متفاوت از زندگی داشته باشید که در زندگی واقعی نخواهید داشت. با اینکه بعضی ها از گمنام شدن در قالب یک شخصیت مجازی لذت می برند چنین اتفاقی برای من هم افتاد. شخصی درون بازی با همه اعضا دوست شده بود، بعد مریض شد و مُرد و خیلی ها به شدت ناراحت شدند و عزا گرفتند. بعد معلوم شد نمُرده! خبر مرگش جعل کرده و به عنوان یک کاراکتر دیگر وارد بازی شده بود. این اولین سیلی بود که خوردم. دیگه هیچ وقت به این بازی سر نمی زنم.
 
بعد از نظریه این زوج آمریکایی تحت تاثیر تجربیات این زوج تصمیم گرفتم من هم این بازی را امتحان کنم. لازم است به خاطر داشته باشیم علی رغم اینکه مثل یک بازی به نظر می آمد در اصل فضایی که مطلقا مختص به بزرگسالان بود. بعضی از مکالمات درون بازی با بی حیایی تمام بیان میشد. سازندگان این بازی با ساختن آواتار از شخصیت های مختلف که شبیه کپی برابر با اصل می تواند باشد طبعا در واقعیت مجازی اجتماعی می تواند بسیار موثر باشد.
 
ارتباط از طریق واقعیت مجازی می تواند برتری هایی هم نسبت به دنیای واقعی داشته باشد. سوال اینجاست که اگر دو جنس بتوانند روابط مجازی با هم داشته باشند چرا باید خود را درگیر کشمکش هایی کنند که در فضای واقعی ممکن است پیش آید؟ شبکه های اجتماعی را ببینید، آدم ها دچار یک اختلال شخصیتی هستند. آنها با بقیه درست ارتباط برقرار نمی کنند چون از واقعیت دور مانده‌اند و همین باعث می شود ویژگی های بد شخصیتشان پررنگ شود. مثلا پرخاشکر و بددهن شوند. در حالی که در دنیای واقعی این شکلی ارتباط برقرار نمی کنند.
 
واقعیت مجازی می تواند ارتباط را انسانی تر کند چون به فرد اجازه انتخاب یک شخصیت جدید برای خود می دهد. می توان خود از اول تعریف کرد. انتخاب کنیم چه شکلی و با چه فرهنگ و نژاد هایی در ارتباط باشیم. به نوعی می توان گفت آیا ترکیب دنیای مجازی با واقعیت مجازی قرار است انقلاب بعدی را رقم بزند؟ هر بار که وارد بازی می شوم می توانم شخصیت جدیدی ببینم. فردی که جالب و جذاب و به احتمال زیاد جای دیگری در این دنیا است یا اینکه شک کرد که آیا این کاراکترها واقعی هستند.؟
 
به نظر نگارنده می تواند یک فیس بوک تعاملی باشد یا مفصل ترین اتاق گفت و گو دنیا. در ابتدا چشم انداز مردمی که بخش عمده ای از عمرشان در واقعیت مجازی می گذرانند کمی غریب به نظر می آید و افرادی هم هستند که حین بودن در دنیای مجازی و هدایت آواتارشان روی نمایشگر درگیر روابط مجازی می شوند.
 
پس تصور اینکه زمانی واقعیت مجازی بتواند چنین تجربه ای را بسیار طبیعی تر و ملموس تر بکند چیزی دور از ذهن نیست. این واقعیت که می شود با یک سربند به واقعیت مجازی و دنیای دیگری رفت، فناوری واقعا چشم گیری و فراتر از هر رویایی است. حال چنین چیزی خوب است یا بد؟ در نهایت شبکه های اجتماعی واقعیت مجازی در راه اند. شاید در آینده ای نه چندان دور همه ی ما در زندگی آنلاین به جای خیره شدن به تلفن هوشمند سربند واقعیت واقعیت مجازی به صورتمان بزنیم و وارد فضای دیگر از زندگی واقعی شویم.
 


ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.
کد امنیتی :

نظرات: